
Dün akşam her zamanki gibi penceremin önündeydim,
Yanan şehir ışıklarına inat seni istedim,seni diledim....
Şaka lan şaka..Mal mıyım ben!Maç vardı ona baktım...Akşam yemeği olarak da börek:)Ya yalnız döktürdüğüm şiiri tekrar okuyunca aklıma geldi..Bu ınsanların şehir ışıklarıyla olan problemı nedır ya?Neden insanlar bi'şeye isyan edesi geldiğinde önce şehir ışıklarına "giydirir".Şehir ışıkları insanların kötülüğünü mü istemektedir de "size inat onu alacagım" tarzı cümleler kurulmaktadır ışıklar muhatap alınarak!Benim odamda 1 şarjlı,3 elektrikli lamba ve bunlardan sağlanan ışık var,hamdolsun daha bi kötülüklerini görmedim:)Bir de yüksek bir tepeye çıkıp "seni yeneceğim İstanbul" diye haykırılması vardır ki o herkesin malumu,o yuzden bırsey demiyorum...


3 Yorum:
Yanan şehrin ışıkları milli israftır ki sitem ordan gelmektedir.Nedir bu kardeşim herkes yatarken söndürsün ışığını.Aslında şair çok güzel bir konuye değinmiştir burda, ama anlayana..
O ışıkların her birinin altında ayrı bir roman, ayrı bir sen vardır ve fakat onlar bütün bu bir büyüklüklerinden sıyrılıp sanki sözleşmiş gibi bir bütünün ufacık parçası olarak herkesi büyülemeyi tercih ederler, küçük ve anlamsız romanlar olmaya...
İşte aşk da aynen böyledir. Tek başına koca bir hayat olmaktan vazgeçip, kocaman bir paylaşımın ufacık kahramanı olarak dünyayı güzelleştirmeyi seçersin.
Bir erdemdir bu, şehir ışıklarından öğrenirsin...
ben malmisim ben malmisim ben malmisim
hahah
Yorum Gönder
Kaydol: Kayıt Yorumları [Atom]
<< Ana Sayfa