Talihsiz Serüvenler Dizisi...
Yalnız bu kez başrol bende...Hayatımın özelliklerinden biridir;tüm terslikler üstüste gelir.Ve bu durum,buna uygun davranma isteği,bu özelliğin bıraktıgı onemlı ızlerden olsa gerek beynimin en dikkat çekici renkli "post-it"inde yazılıdır...
***
Adliyeden çıkmak üzereydim...Az-biraz susamıştım.."Alsam mı almasam mı,eve gıdıyorum zaten" diye düşünürken "ulan yolda falan kalırım,en iyisi al" dedim ve telefonumu,çantamı arkadaşıma bırakıp çay ocagına yol aldım...Ocak kapalıydı..O an anladım aslında susuzlugumun azımsanamayacak derecede oldugunu..."iyi eyvallah" dedim yolda kalma kehanetımın boşa cıkması umuduyla çıkışa yoneldim...Çıkış kapısında aklıma telefon geldi.Arkadas o an elı dolu oldugundan telefon ıstegıme "hıı cebımde" gibi bir tepkı verdi...Otobus ıcın arkadastan ayrıldıgımın yaklasık 15.sanıyesınde telefonu almadıgımı hatırladım..."Yarın alırım nasılsa" desem mı dıye dusunurken "ulan Niyanno,hayatını bılıyorsun,yolda falan kalırsın,git al telefonunu" dedim,kızın duragına dogru koştum ama mesaı bıtımı Sıhhiye'sinde onu bulamadım haliyle...Kendi numaramı aramayı akıl ettıgımde telefonum artık çok uzaklardaydı....
Adlıyeden 5'te cıkmıstım...Trafık rahat anlarının sonlarındaydı...Tabi ben o durak-bu durak derken saat geçti...30dakıkaya yakın süre otobüs bekledıkten sonra,kendimi 10metrenın 10dakıkada alındıgı Kızılay-Bahçeli-Balgat güzergahında buldum...
Of çekmenin şeytanlara davetıye cıkardıgına ınananlar vardır ya..Doğru galiba...Oflaya oflaya eve geldim...Telefonsuz(ki kendisi oyun arkadasım,mp3çalarım,radyom,fotograf makınam,ajandam,alarmlı saatim,herşeyimdir),yorgun,sinirli sifatlarıma daha kotusu eklenebılır mıydı?Eklendi efendim;Kapıda kaldım...Bittiğim andı...Ne babamın bürosuna gidecek,ne komsulardan yardım ısteyecek gücüm vardı.Bedensel güç vardı da bile bile bu kötü serüvene yürüyen ruhumun hâli yoktu.Kapının önüne çöktüm,bir ceza hukuku kitabının üstünde kapanan otomatların altında uzun süre oturdum...
Allah hayırlı yarınlar nasip etsin...
*bu iletide resim yok,çünkü telefonum yok
***
Adliyeden çıkmak üzereydim...Az-biraz susamıştım.."Alsam mı almasam mı,eve gıdıyorum zaten" diye düşünürken "ulan yolda falan kalırım,en iyisi al" dedim ve telefonumu,çantamı arkadaşıma bırakıp çay ocagına yol aldım...Ocak kapalıydı..O an anladım aslında susuzlugumun azımsanamayacak derecede oldugunu..."iyi eyvallah" dedim yolda kalma kehanetımın boşa cıkması umuduyla çıkışa yoneldim...Çıkış kapısında aklıma telefon geldi.Arkadas o an elı dolu oldugundan telefon ıstegıme "hıı cebımde" gibi bir tepkı verdi...Otobus ıcın arkadastan ayrıldıgımın yaklasık 15.sanıyesınde telefonu almadıgımı hatırladım..."Yarın alırım nasılsa" desem mı dıye dusunurken "ulan Niyanno,hayatını bılıyorsun,yolda falan kalırsın,git al telefonunu" dedim,kızın duragına dogru koştum ama mesaı bıtımı Sıhhiye'sinde onu bulamadım haliyle...Kendi numaramı aramayı akıl ettıgımde telefonum artık çok uzaklardaydı....
Adlıyeden 5'te cıkmıstım...Trafık rahat anlarının sonlarındaydı...Tabi ben o durak-bu durak derken saat geçti...30dakıkaya yakın süre otobüs bekledıkten sonra,kendimi 10metrenın 10dakıkada alındıgı Kızılay-Bahçeli-Balgat güzergahında buldum...
Of çekmenin şeytanlara davetıye cıkardıgına ınananlar vardır ya..Doğru galiba...Oflaya oflaya eve geldim...Telefonsuz(ki kendisi oyun arkadasım,mp3çalarım,radyom,fotograf makınam,ajandam,alarmlı saatim,herşeyimdir),yorgun,sinirli sifatlarıma daha kotusu eklenebılır mıydı?Eklendi efendim;Kapıda kaldım...Bittiğim andı...Ne babamın bürosuna gidecek,ne komsulardan yardım ısteyecek gücüm vardı.Bedensel güç vardı da bile bile bu kötü serüvene yürüyen ruhumun hâli yoktu.Kapının önüne çöktüm,bir ceza hukuku kitabının üstünde kapanan otomatların altında uzun süre oturdum...
Allah hayırlı yarınlar nasip etsin...
*bu iletide resim yok,çünkü telefonum yok
NiyannoDutti tarafından gönderildi saat:
21:38
3 Yorum:
bu ne yaaaaaaaa.... sen bunlara sadece terslik demekle yetinmissin ya canim helal olsun valla bunlar benim basima her aksilikte olmasa da en son noktada bir guzel aglardim kesin... en can alici artci da cep telefonunun olmama fikri... bende senin gibi cep telefonumun hemen hemen butun fonksiyonlarini kullandigim icin ( baska seylere dalip, unuturum dusuncesi ile camasir makinesinin program bitis dakikasi icin bile cep telefonunun timer'ini kuran bir ben varimdir herhalde :)) )
Az biraz susuzluk bu kadar zincirleme kaosa donusebilir mi yaaaa?? evet donusmus iste..
daha fazla canini sikmaman icin biraz mizahi yonden bakarsak senin bu talihsiz gunun muthis bir su reklamina donusturulebilir mesela :)
umarim bir daha boyle 'duyan gelmis'seklinde bir karmasa yasamazsin canim benim
şu sıralar tamda ocaktaki yemeğin pişme saatini alarma eklemişken okudum yazını..
cep telefonu benimde hayatımın en önemli parçası sanırım..
okudukça acaba dedim yazının sonunda nihan gerçekten yolda mı kalacak,bilmem ama sanırım kapıda kalmak yolda kalmaktan biraz daha iyi..yani bana sorsalar kapıda kalmak mı yolda kalmak mı sanırım kapıda kalmayı tercih ederim..
nedir,daha bilindik bir mekandasındır..
ama herşeye rağmen kapıda kalmaktanda pek hoşlanmam..
trabzonda hiç kapıda kalmadım daha çok şükür..
memleketteki evimizde de alt kat komşularımızdan biri dedemler,diğeride halam olduğu için pek sıkıntı yaşamadım..anahtarımı unutmuşsam,annem olmazsa ddmlerde ya da halamda alırdım soluğu..
oya ablanın fikride gerçekten çok hoş: su reklamı olabilir tabii..
birde bu tüm tersliklerin üst üste gelme olayı bir tek sende değil yahu,herkesin hayatı böyledir sanırım..tersliklerden biri gelmeye görsün ardı arkası kesilmez..
Bugün de oldu hemen hemen aynı şey...Ama anlatmayacagım,offlamayacagım,felaketleri çağırmayacağım :s
Yorum Gönder
Kaydol: Kayıt Yorumları [Atom]
<< Ana Sayfa