Ya bazen var ya...

Çocuklugumun en büyük yıldızıydı...Ben büyüdüm,onun yıldızlıgı degısmedı...Gollerını hıc unutmadım,bir Afyon yolculugu sırasında radyodan "Ligin gol kralı Feyyaz Uçar oldu" haberını duydugum anı,o an yaşadıgım cocuksu sevıncı de hiç unutmadım(oysa henüz okula bıle gıtmıyordum)...

Ve hayat ne ılgınc kı bu yaz tatılde onunla karsılastım...Harbıden degısık bır duygu..."Ulasılmaz" gıbı gordugunuz bırının yanınızda bitivermesi,iki şezlong ötenizde güneşlenmesi..

Ya Feyyaz Abi;rahatsızlık vermekten cekındım,yanına gelemedım ama en buyuk sensın be abi...

***

Bu arada tatılde alt kat komsumuz da yıne eski bir Beşiktaşlı(ki şu anda da klup ıcın calısıyor)Küçük Fikret'ti...Abı sana da mesajım var;bakıs acıklarımız arasında 180 dereceye yakın fark var..O gun konusurken kafa salladım cogu dedıgıne ama fıkrıne ınandıgımdan degıl,buyuk olcude saygıdan ve konusmama fırsat vermeyısındendı..Ama aileme mısır ısmarlamıssın sevıyorum seni de o yuzden:))